Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2010

Γκρίνια, γκρίνια και πάλι γκρίνια


Θέμα ημέρας : Πώς ενώ εσύ θες να φτιάξεις τη ζωή σου, να τη βάλεις σε μια υποτυπώδη σειρά, οι άλλοι δεν σε αφήνουν.

Και έχω και αδιάσειστα στοιχεία γι' αυτό και θα τα καταθέσω. Αμέ. Ως φοιτήτρια επαρχίας που μισεί τον βλάχικο και μάταιο τούτο τόπο που πέρασε, προσπαθώ με νύχια και με δόντια να πάρω τα τελευταία μου υποχρεωτικά μαθήματα, που με κρατούν αλυσοδεμένη εδώ (πωπωω, το παράκανα). Έλα όμως που δεν με αφήνουν την άμοιρη. Μου λένε ότι αν έχω τύχη και τραβηχτεί το μαγικό χαρτάκι με το όνομα μου στην κλήρωση, είμαι ευπρόσδεκτη στο μάθημα τους. What the..?? Ποιος τους είπε ότι ήμουν, είμαι ή θα είμαι ποτέ τυχερή? Προφανώς θα πρέπει να τους κάνω ένα δακρύβρεχτο flashback της ζωής μου, μήπως και με λυπηθούν.

Έτσι φτάνουμε και στο μήνυμα ημέρας : Όσο και να χτυπάω τον πωπό μου κάτω, ζωή σε πρόγραμμα αυτό το εξάμηνο δεν με βλέπω να βάζω.

Γυρνώντας λοιπόν από τα Βερολίνα που ήμουν διακοπές, βρίσκω αυτή την κατάσταση (αχ, Berlin, Berlin). Για να μην προσθέσω και τον οικονομικό μαρασμό και εξευτελισμό που παίρνει το αυτί μου ότι έχει υποστεί η χώρα. Πώς, όχι πείτε μου πώς, να μην με πιάσει εμένα τάση φυγής με όλα αυτά? Πώς να μην σκέφτομαι μια ιδανικότερη, ανθρώπινη και πιο δίκαιη ζωή στο εξωτερικό?




Τέλος, για να μην αφήσω και τα αισθηματικά μου στην απ' έξω (όχι ότι καίγεται και κανείς), θα αναφέρω ότι τον τελευταίο καιρό, όταν βλέπω ρομαντικές ταινίες (τύπου : "Είναι η μοίρα μας να είμαστε μαζί, ας μην το αρνούμαστε, δεν μπορούμε να το αποφύγουμε" ή "θα τα κάνω όλα για σένα", νιώθω ωσάν ένα μικρό κοριτσόπουλο που θέλει να ερωτευθεί και να ζήσει έντονα κλπ... Θέλω να πιστεύω ότι δεν είμαι ένα μικρό, χαζό κοριτσόπουλο που ονειρεύεται μπαρούφες και οι άλλοι γελάνε μαζί του..Όχι δεν είμαι..Ούφ.















































8 σχόλια:

  1. Κλήρωση;; Από πότε εφαρμόζεται αυτό το σύστημα στη χώρα μας;;!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. και όμως..!από τότε που οι καθηγητές βαριούνται να διδάξουν περισσότερο και έχουν προτιμήσεις για τον αριθμό των φοιτητών τους

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. χαρτάκια με όνομα? τι λες ρε σύ που συμβαίνουν αυτές οι γελοιότητες?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ρέθυμνο, τμήμα ψυχολογίας..ναι λοιπόν παρακωλύουν τις σπουδές μου, δεν μπορείς να πεις όμως..έχει αδρεναλίνη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Με κλήρωση βάζουν και τους βαθμούς να υποθέσω πλέον.. πού να βαθμολογείς μέρες που είναι;;!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Μην γκρινιάζεις όμως και έσυ βρε Παρθενάκι...Δες το χαλαρά...Δεν μπορείς να ελέγξεις τα πάντα:Ρ

    Εισπνοή, εκπνοή!!!!

    Αποστολή εξετελέσθη!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Και λέω δεν θα αναφέρει το ζώδιο μου?!! Οι αναπνοές πάντως είναι βοηθητικές, thanx!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Περασα να πω μια καλησπερα,εμαθα το μπλογκ σου απο την mandy.Καταρχας βλεπω οτι το διαβαζει και ο φιλος mahler,αυτο για μενα λεει πολλα.Δευτερον βλεπω οτι σπουδαζεις Ρεθυμνο!Και εγω εκει ημουνα καμποσα χρονια,οπωτε τα ξερω απο πρωτο χερι και τα χαρτακια,και τα ''κολπα'' που παιζουν με επιλογες σεμιναριων και μαθηματων.
    Τι λεει το Ρεθυμνο??Ξερω τι θα πεις,''ειναι χαλια,απογορευτικα,χωριατιλα'' και τα σχετικα.Αλλα χιλιες φορες θα το μισησεις πριν το αγαπησεις μια και καλη!!Ποτε θα ειναι?Σιγουρα οταν θα φυγεις απο κει:)
    Τωρα για τα αισθηματικα σου,σε αυτη την πολη οπου οι ανδρες φοιτητες ειναι πιο λιγοι και οπουδηπωτε αλλου,ειναι ισως λιγο δυσκολα,αλλα ολα θα πανε καλα,το λεει και ο Κοελο.Για τους ανδρες βεβαια,αυτο το μερος ειναι ο παραδεισος.
    Καλη αρχη για το μπλογκ και γραφε ποιο συχνα αφου σου αρεσει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή